یار همدل

پیوند معنوی با امام زمان علیه السلام

بي تو در بيابان بي كسي ، چشمهامان را به موج انتظار سپرده ايم و آمدنت را به دردمندي دلهايمان مژدگاني مي دهيم تا پژمردگي برگها را نبينيم و در گريه مي خنديم تا باغ ما ، بهار، هماغوش هم باشند....

ماييم و آسماني از بعضي ابرها را اميد تيغ تو كه انفچار برق و بروج و انتشار باران است و آب را به مذاق جويبار مي رساند. با بيم همدستي و تشنگي، ماييم و اين صحيفه ناتمام و چشماني كه

آفتاب گردان يك گل است. يك گل زيبا با گلبرگ هاي زرد و چهره اي سياه. وقتي خورشيد نيست، آفتاب گردان غمگين است و سرش به زير. گويي زانوي غم به بغل گرفته است. ولي وقتي خورشيد طلوع مي كند، آفتاب گردان سرش را بلند مي كند. گويي خوشحال است. در طول روز صورتش را رو به خورشيد مي گيرد. هر جا خورشيد باشد، آفتاب گردان هم به همان جا نگاه مي كند. گويي درطول شب دلش براي خورشيد تنگ شده و حالا نمي خواهد

شب يعني تاريكي، يعني پرده‌اي بر تمام زيبايي هاي روز. شب يعني نور نيست و خورشيد پنهان باشد، راه گم مي شود و همه از رفتن باز مي‌مانند. و در سياهي شب گم شده و به مقصدشان نمي رسند. روز يعني نور. نور يعني خورشيد هست و طلوع كرده. روز يعني پايان سياهي‌ها، پايان زشتي‌هاي بي‌کران، پايان گمراهي‌ها. در روز كسي راهش را گم نمي‌كند. و همه به مقصدشان مي‌رسند. الان شب است يا روز؟ هوا تاريك است يا روشن؟ نور است يا ظلمت؟ كدام‌يك؟! شايد اگر بداني كه خيلي فرق نمي‌كند كدام باشد، تعجب كني؟ مگر مي‌شود كه روز با

﴿ قَالُوا يَا أَبَانَا اِسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ ﴾

برادران يوسف

و آن هنگام كه برادران يوسف از كرده ­ي خويش پشيمان شدند، به نزد پدر آمده، طلب بخشش كردند كه پدرجان! براي ما استغفار نما؛ ما خطا كاريم؛[1] اما من پدري را سراغ دارم كه پيش از خواست ما برايمان استغفار مي­كند.

یا صاحب الزمان! ای پدر معنوی ما! مي­دانم كه چه­ قدر دلت را شكستم؛ چه­ قدر تنهايت گذاشتم؛ چه­ قدر از يادت ...

1- سلام روزانه بر امام زمان(ع) وائمه منتسب به هر روز و لعن بر ظالمین حقوق ایشان

2-خواندن دعای فرج (الهم کن لولیک) در قنوت نمازها

3-خواندن آیت الکرسی پس از هر نماز ودادن صدقه جهت سلامتی آقا امام زمان

خدایا، مرا ببخش! به خاطر لحظه­ هایی که به یاد تو نبوده­ ام! به خاطر سجده­ هایی که زود از سر مهر برداشتم. به خاطر همه­ ی درهایی که کوبیده­ ام و خانه تو نبوده ­اند. به خاطر همه حاجاتی که از غیر تو و غیر حجت های تو خواسته­ ام. به خاطر همه وعده­ هایی که تو به من دادی و من

خدمت او کيميايي است که هر فلزی را منقلب می‌کند.

 راستي اگر اين گوشه‌اي از مزد خدمتکار حضرت فاطمه سلام‌الله‌عليها است، آن هم در اين دنيا، مزد دنيايي کسي که خدمتي به فرزند غريب او، امام زمان عليه‌السلام، مي‌کند چيست؟

زخم نهان و بی شماری از فلک داری

مشکات نوری، جنس خاک این زمین‌ها، نه!

فرقی مگر با حوریه یا با ملک داری؟

وقتی بهشتی زیر پایت هست ای مادر

آیا نیازی بر خراجات فدک داری؟!

در بین آن آتش چگونه تاب آوردی؟

با این که پر هایی شبیه شاپرک داری

آیینه ای هستی نصیب کینه ای دیرین

طائف نرفته بر تنت صد ها ترک داری

با اینکه می دانی صباحی پیش ما هستی

ذکر لب «یا لیتنی کنتُ معک» داری

مادر شما نام رشیده داشتی امّا

آخر چه آمد بر سرت که کم کمک داری...:

از درد می پیچی به خود از بس که بر رویت

مُهر مودّت، نه! رد مشت  و کتک داری

یک همسر مأمور صبر و خار در چشم و ...

یک یثرب پر حیله و دوز و کلک داری

باید مراعات شما و حالتان را کرد

دلشوره داری، زخم های پر نمک داری

به نقل از وبلاگ بیت به بیت

گفت: آيا صداي سلمان است؟ـ

اين صدا، نه، صداي طوفان است

مزن اين خانه­ی مسلمان است،ـ

مادرم رفت پشت در، امّا..ـ

گفت: آرام! ما خدا داريم

ما كجا كار با شما داريم؟ ـ

و اگر روضه‌اي به پا داريم، ـ

پدرم رفته، ما عزاداريم

پشت در سوخت بال و پر، امّا..ـ

آسمان را به ريسمان بردند

آسمان را كشان­كشان بردند

پيش چشمان ديگران بردند

مادرم داد زد بمان! بردند

بازوي مادرم سپر؛ امّا.. ـ

بين آن كوچه چند بار افتاد

اشك از چشم روزگار افتاد

پدرم در دلش شرار افتاد

تا نگاهش به ذوالفقار افتاد؛ـ

گفت: يك روز يك نفر امّا...ـ

در ميان آفريدگان موجودي به نام ابليس وجود دارد که هم بسيار حيله‌گر است و هم خيلي دانشمند!؛ او سراغ هر کسي مي‌رود: سراغ زيست‌شناس، فيزيکدان، ملاي ديني، مسلمان، مسيحي، و حتي انبياء.
وقتي حضرت ابراهيم را در منجنيق گذاشتند و مي‌خواستند او را پرتاب کنند ميان آتش، سراغ حضرت ابراهيم عليه‌السلام مي‌رود و مي‌گويد مي‌خواهي يک راهي نشانت بدهم، نجاتت بدهم؟! اما حضرت ابراهيم ( عليه‌السلام ) فريب او را نخورد و گفت به تو؟!!! نه، برو!
بار ديگر وقتي حضرت ابراهيم عليه‌السلام مي‌خواست پسرش، حضرت اسماعيل عليه‌السلام ، را ذبح کند، ابليس سراغ او رفت. چند بار به او سنگ پرت کرد!
ابليس عجب موجود اغواگر و فريبکاري است که سراغ ابراهيم خليل‌الله هم مي‌رود!! او مي‌تواند از فاصله‌ي بسيار دور به ذهن انسان القاء کند. خدا يک موجودي خلق کرده که عالِم عالِمهاست. ابليس عابد بوده! سجده‌هاي چند هزار ساله مي‌کرده است! نکات و ظرائف عبادات را بلد است! خدا يک چنين موجودي خلق کرده است، شما را در رينگ بوکسي به اسم زندگي انداخته، جايي که خواهي نخواهي حريف بي شاخ ودم 150 کيلويي با بازوهاي کلفت، به جان شما مي‌افتد. انصاف است که خداي متعال شما را در چنين وضعيت نابرابري رها کرده باشد و از شما تقوي طلب کند؟!! هرگز! خدا از آن سو يک مأمن، يک پناه، يک مبارز قوي‌تري خلق کرده که اگر تو در پناه او باشي ايمن خواهي بود، چرا که او يک مشت مي‌زند، شيطان را به بيرون از رينگ پرت مي‌کند!
در هنگام جان دادن، در معاينه‌ي هنگام مرگ که ائمه عليهم‌السلام مي‌آيند، شيطان هم مي‌آيد تا در آن نفس آخر انسان را بفريبد و از راه به در برد. خداي متعال مي‌فرمايد به امام عصرت پناه ببر، تا تو را نجاتدهد. خدا ابليس را خلق کرده که شما را بفريبد؟ البته خدا ابليس را براي فريفتن انسانها نيافريده! بلکه اين ابليس است که با همه‌ي امکاناتش کمر همت به فريب بني‌آدم بسته است. اما اي جوان شيعه بدان که خدا يک حجتي هم در اين دنيا، در اين عالم هستي قرار داده که اگر به او پناه ببري، آن حجت کاري مي‌کند که شيطان دور و بر تو نگردد! به ياد بياور كه چگونه خداي متعال به اصحاب كهف فرمود از به «كهف» پناه ببرند، بي‌انصافي نيست كه خدا براي آن مردان كهفي قرار داده باشد، اما براي مردم اين زمان چنين چيزي نيافريده باشد؟ امام زمان عليه‌السلام «كهف حصين» مردم و دژ تسخيرناپذير الهي است، پس به ايشان پناه ببريم.

عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ:

مَا مِنْ عَبْدٍ قَرَأَ سُورَةَ بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي كُلِّ لَيْلَةِ جُمُعَةٍ لَمْ يَمُتْ حَتَّى يُدْرِكَ الْقَائِمَ علیه السلام وَ يَكُونَ مِنْ أَصْحَابِه‏

از حسين بن أبى العلا روايت شده است كه امام صادق عليه السّلام فرمود: هر كس سوره بنى اسرائيل را در هر شب جمعه تلاوت كند نميرد تا زمان قائم آل محمّد صلوات اللَّه عليه و عليهم را درك نمايد و از ياران او باشد.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص: 107

رهنمودها و توصیه های حضرت آيت الله العظمى وحيد خراسانى

11-2-1388: توصیه به قرائت قرآن

همه تان از امروز تصمیم بگیرید: هر روز به قدری که برایتان میسّر است قرآن بخوانید، اما به این کیفیت، یعنی از اول که شروع می کنید نصف جزء، یک جزء، هر چه توانستید. نیت کنید این قرآن برای امام زمان، و این هر روز ترک نشود، خلاصه خودتان اهل فهمید، اگر دوره سال هر روز، آن هم قرآن را... چون عزیزتر از قرآن پیش امام زمان گوهری نیست، این قرآن را که کلام الله است، تلاوت کنید، آن هم هدیه به او کنید، اینها همه در دفتر شما ثبت می شود، شب قدر که ورق تقدیر من و تو را، سرنوشت دنیا و آخرت ما را به دست او دادند، وقتی دید دوره سال تو با نماز آنچنان بودی، قرآن را اینچنین خواندی، آن هم برای او خواندی، حالا فکر کن خودت، ببین آن وقت همچو کریمی که تمام عالم بر سر سفره او نشسته اند، چه خواهد کرد با این کسی که یکسال اینچنین کرده؟
ران ملخی را هدهدی پیش سلیمان برد، دست به سرش کشید، این تاج بر سر هدهد تا قیامت در نسلش ماند، حالا یک دوره سال قرآن بخوانی، هدیه به امام زمان بکنی، آن سلیمانی که هزارها سلیمان گدای درگاه اویند، با من و تو چه خواهد کرد؟

31-3-1389: مزد و پاداش این مراقبت

این حدیث، حدیثی است که شیخ انصاری، فقیهی مثل او در معضل ترین مسئله در دماء بر طبق سند این حدیث فتوا می دهد. این حدیث، کلمه فصل است، گفت: یابن رسول الله، من ماه رمضان ختمهای قرآن کردم، یک ختم قرآن برای جدت پیغمبر، یک ختم قرآن برای جدت امیرالمؤمنین، یک ختم قرآن برای جده ات حضرت زهرا، تا رسید ختم قرآنی برای تو کردم یا ابا الحسن، ما لی بهذا؟ آیا برای من در قبال این عمل چیست؟ این حدیثی است که گوهر قرائت قرآن را به آخر مرحله می رساند. ما لی بهذا؟ در مقابل این عمل برای من چیست؟ امام فرمود: "لک بذلك أن تکون معهم[يوم القيامة]". اصلا خود من الان که می گویم، متحیّرم. فرمود: جزای تو که قرآن خواندی، ختم قرآن را هدیه کردی به رسول خدا، به علی مرتضی، جزای تو این است که با او باشی و از او جدا نشوی. این مرد، فقیه است، وقتی این کلمه را شنید مبهوت شد، گفت: لی هذا بهذا؟ در مقابل این، این برای من است؟ معیّت، آن هم با خاتم، با سید اوصیاء؟ سه مرتبه امام فرمود: "نعم، نعم، نعم" بله، بله، بله، جزای تو این است که با او باشی[در روز قیامت].